Mikrofonla söylemek, akustik söylemekten farklı bir tekniktir ve en belirleyici değişken mesafedir.
Yakın mesafede pes frekanslar belirgin biçimde artar. Ses daha dolgun, daha samimi ve daha yakın duyulur. Bu, yumuşak bölümlerde bilinçli olarak kullanılan bir etkidir.
Uzaklaştıkça bu etki kaybolur; ses daha dengeli ama daha uzak duyulur ve ortamın akustiği devreye girer. Buradan pratik bir sonuç çıkar: dinamik değişimi yalnızca sesle değil, mesafeyle de yapılır.
Yumuşak bir cümlede mikrofona yaklaşılır, güçlü bir cümlede birkaç santim uzaklaşılır. Böylece kursiyer sesini zorlamadan geniş bir dinamik aralık üretir.
İkinci değişken açıdır. Doğrudan karşıdan söylendiğinde patlamalı harfler mikrofona sert bir hava darbesi olarak ulaşır; hafif yandan söylemek bunu azaltır.
Üçüncü değişken tutuş biçimidir. Mikrofonun kapsül bölümünün elle kavranması yön özelliğini bozar ve geri besleme riskini artırır.
Bu üç ayar, ders içinde mikrofonla çalışılarak öğrenilir; teorik olarak anlatılması yeterli olmaz. Derslerimizde mikrofon tekniği, vokal koçluğu çalışmalarının düzenli bir parçasıdır.