Stüdyoda entonasyon sorunu yaşayan kursiyerlerin çoğu tekniğini sorgular. Oysa neden sıklıkla kulaklıktan duyulan dengede yatar.
Birinci sorun kendi sesinin az duyulmasıdır. Vokal miksi düşük olduğunda icracı farkında olmadan daha çok bastırır ve perde yukarı kayar.
İkinci sorun tersidir: vokal çok yüksek olduğunda icracı kendini fazla duyar, dinamiği kısar ve altyapıdan kopar.
Üçüncü sorun referans eksikliğidir. Perde referansı veren çalgı, çoğunlukla piyano ya da bas, mikste yeterince duyulmuyorsa entonasyon dayanaksız kalır.
Dördüncü sorun aşırı efekttir. Kulaklıkta bol yankı, icracıyı rahatlatır ama entonasyon sapmalarını gizler; kayıt sonrası ortaya çıkar.
Doğru yaklaşım şudur: kayda başlamadan önce mikste kendi sesinin ve perde referansının dengeli duyulduğu bir ayar bulunur ve bu ayar not edilir. İstenen ayarı tarif edebilmek de bir beceridir; "vokali biraz aç" yerine "vokal ve piyano dengeli, yankı az" gibi somut bir istek çok daha hızlı sonuç verir. Bu ayar bulunduğunda çoğu entonasyon sorunu kendiliğinden kaybolur. Derslerimizde kayıt hazırlığı, kulaklık miksi tarifini de içerecek biçimde çalışılır.