Kursiyerlerin sık karıştırdığı iki başlık vardır ve ikisi farklı işler yapar.
Şan dersi ses üretiminin teknik alt yapısını kurar: nefes, destek, gırtlak serbestliği, register dengesi, aralık ve dayanıklılık. Odak, mekanizmanın kendisidir.
Vokal koçluğu ise bu alt yapıyı belirli bir şarkı ve bağlamda kullanmaya odaklanır: tonalite seçimi, yorum kararları, mikrofon kullanımı, sahne tavrı ve kayıt hazırlığı.
İkisi birbirinin alternatifi değildir. Teknik alt yapısı olmayan bir kursiyerde koçluk çalışması geçici çözümler üretir; teknik çalışıp hiç şarkı söylemeyen bir kursiyer ise kazanımını sahneye taşıyamaz.
Doğru oran hedefe göre belirlenir. Yakın bir kaydı ya da sahnesi olan kursiyerde koçluk ağırlığı artar; uzun vadeli gelişim hedefleyen kursiyerde teknik ağırlık korunur.
Uygulamada ikisi genellikle aynı ders içinde yürür: seansın ilk bölümü teknik, ikinci bölümü repertuvar. Belirleyici olan, teknik çalışmada kazanılanın aynı hafta bir şarkı üzerinde uygulanmasıdır. Uygulanmayan teknik, alıştırma düzeyinde kalır ve şarkıya geçmez. Derslerimizde teknik çalışma ve repertuvar aynı seans içinde birbirine bağlanarak yürütülür.