Kendi sesini kayıttan ilk kez dinleyen hemen herkes şaşırır ve genellikle hoşlanmaz.
Nedeni fizikseldir. Söylerken kendi sesimizi iki yoldan duyarız: havadan gelen ses ve kafatası kemikleri üzerinden iletilen ses. İkincisi pes frekansları güçlendirir.
Kayıtta ise yalnızca havadan gelen ses vardır. Yani kayıttaki ses, başkalarının duyduğu sestir.
Buradan pratik bir sonuç çıkar: çalışırken kendi duyduğumuza göre verdiğimiz kararlar yanıltıcı olabilir.
Bu nedenle düzenli kayıt alma alışkanlığı vokal çalışmasının temel araçlarından biridir. Telefonla alınan basit bir kayıt bile yeterlidir.
Dinlerken üç şeye bakılır: entonasyon, yani perdenin doğruluğu; ritmik yerleşim; ve sözün anlaşılırlığı.
Duygusal tepki bir kenara bırakılır. Amaç sesi beğenmek değil, ne yapıldığını görmektir.
Birkaç hafta sonra kayıtlar karşılaştırıldığında ilerleme, ders içinde fark edilmeyen bir netlikle görülür. Derslerimizde kursiyerlerin kendi çalışmalarını kaydetmesi ve bu kayıtların birlikte değerlendirilmesi düzenli bir uygulamadır.