Bir vokalin kalabalık bir düzenlemenin içinde duyulmasını sağlayan şey, sanılanın aksine hacim değildir.
Belirleyici olan, sesin belirli bir frekans bölgesinde yoğunlaşmasıdır. Bu bölge, diğer çalgıların görece boş bıraktığı bir aralıktır ve kulak bu aralığa duyarlıdır.
Bu yoğunlaşma, gırtlağın hemen üstündeki dar bölgenin biraz daraltılmasıyla üretilir. Sonuç, parlak ve keskin bir odaktır.
Etkisi belirgindir: aynı çabayla söylenen bir ses, bu ayar yapıldığında çok daha uzağa taşır.
Tanımak için basit bir yol vardır: ördek sesi ya da bebek ağlaması taklidi, bu daralmayı abartılı biçimde üretir. Amaç bu tınıyı kullanmak değil, hangi kasların çalıştığını hissetmektir.
Kullanımda ölçü belirleyicidir. Aşırıya kaçtığında ses burundan ve tiz duyulur; ölçülü kullanıldığında ise yalnızca taşıyıcılık artar.
Bu ayar aynı zamanda tiz bölgeyi kolaylaştırır; belting ve mix ses çalışmasının ayrılmaz parçasıdır. Yorucu olmaması da önemlidir: doğru yapıldığında ek bir kas yükü getirmez. Derslerimizde bu ayar, sesin salonda ve mikrofonda nasıl taşındığı üzerinden uygulamalı olarak çalışılır.